“Ru Paré is het bewijs dat ‘met elkaar, voor elkaar’ werkt”

Gulden Feniks voor bijzonder renovatieproject

De jury was het er unaniem over eens: de extra prijs moest naar Slotervaart. Daar, vlakbij het August Allebéplein, onderging de voormalige Ru Paréschool de afgelopen jaren een enorme transformatie. Waar de meeste bouw- en renovatieprojecten miljoenen kosten, wist men hier voor veel minder veel voor elkaar te krijgen. Begin deze maand werd de Gulden Feniks uitgereikt aan de mensen van de Ru Paré, waar (aldus het juryrapport) ‘voor een relatief klein bedrag een enorm positief effect in de wijk wordt gesorteerd’. Hans Krikke (directeur Samenwonen-Samenleven) en architect Auguste van Oppen vertellen.

Shirley Brandeis

 

Erkenning. Zo voelt de prijs van het Nationaal Renovatieplatform (NRP) voor de Ru Paré Community. Krikke: “Erkenning voor een collectieve prestatie is het.” Tijdens het namijmeren over die mooie avond begin juli in Maarssenbroek, waar onder andere ook de prestigieuze A’DAM Toren een renovatieprijs ontving, valt het woord ‘gezamenlijk’ veelvuldig. Ze stonden dan ook met een grote groep uit Slotervaart op het podium. “We hebben dit met zoveel mensen voor elkaar gekregen.”

De entree van de Ru Paré (foto: Marc Faasse)

 

‘Met elkaar, voor elkaar’ is waar het om gaat bij de Ru Pare Community. In het voormalige schoolgebouw aan de Chris Lebeaustraat kunnen buurtbewoners computerles krijgen, eten bij de Eeterij, bij het KlusLAB leren voor stukadoor, belastingadvies krijgen, een taalcursus volgen, een avondje literair genieten van Kader Abdolah en Mensje van Keulen, sjoelen, een eigen onderneming opstarten, yogales volgen en meer. Alles voor en door bewoners, alles wederkerig. Krikke: “Mensen die hier langskomen, vragen we wat ze nodig hebben, maar vooral ook wat ze te bieden hebben. Wat zij voor hun wijk kunnen doen.”

 

Omgedraaid

De stichting Samenwonen-Samenleven huurt van de gemeente een gebouw met twintig jaar aan achterstallig onderhoud. Er was 600.000 euro aan ondersteuning van de stad en 200.000 euro eigen geld om het geheel te transformeren tot een ontmoetingsplek voor de buurt. Een team van architecten onder aanvoering van het bureau BETA durfde de low budget-klus aan. “Ja, een laag bedrag, maar je weet waar je aan begint,” zegt architect Auguste van Oppen. Krikke: “Uit alle architecten die hun idee pitchten kozen we Auguste en collega’s Marc van Asseldonk en Elisabeth Boersma. Zij kwamen niet met een maquette of tekening, maar met een plan voor het proces. Zij wilden alle toekomstige gebruikers echt leren kennen en betrekken bij het ontwerp. Dat sprak aan.” De architecten werkten in de Ru Paré zelf, tussen de toekomstige gebruikers. Van Oppen: “We plakten tape op de vloer van de gymzaal om de mensen te laten voelen wat een bepaald aantal vierkante meters is.” Wensen werden meegenomen en alternatieven bekeken, en uitgevoerd. Zo werd niet de schoolingang maar de meters hooggelegen achterzijde tot hoofdentree gebombardeerd, waarbij een trap en een lift moesten worden aangelegd (kosten: 70.000 euro) en het hele gebouw als het ware werd omgedraaid. Krikke: “De hele totstandkoming is een boodschap geweest: zo werken wij hier.”

 

Klinkend voorbeeld

En dat zag de jury, die besloot de Ru Paré niet te nomineren maar uit 81 inzendingen direct de prijs ‘Low Budget, High Impact’ toe te kennen. Uit het rapport: ‘Met relatief bescheiden middelen is het gebouw getransformeerd in een huiskamer van de wijk…’ En: ‘Als reactie op de Haagse bezuinigingsprogramma’s ontwikkelde de opdrachtgever een model dat solidariteit in deze lastige wijk moest stimuleren.’ Met als fraaie conclusie: ‘De Ru Paréschool is een klinkend voorbeeld dat als je weinig middelen hebt, je misschien wel tot betere resultaten komt. Alle architecten zouden een voorbeeld moeten nemen aan wat BETA office for Architecture hier tot stand heeft gebracht.’ Van Oppen en Krikke knikken bescheiden bij het nalezen van het rapport. “We hebben afgelopen tijd heel wat complimenten mogen ontvangen.” Mooi vinden ze het dat de jury niet keek naar wat er allemaal nog niet is uitgevoerd. Men zag de royale ontvangstruimte die ooit een gymzaal was, de gevelgrote roldeuren die deze ruimte letterlijk naar de wijk opent. En nog veel meer dat binnen budget wel werd uitgevoerd.

 

Verzetsstrijdster

Van Oppen: “Ru Paré is het bewijs dat het solidariteitsmodel werkt.” Krikke: “In een kwetsbare wijk is iets moois neergezet waar mensen elkaar verder helpen en van elkaars kracht profiteren.” En dat allemaal onder de naam van het voormalige schoolgebouw Ru Paré. De verzetsstrijdster Henrica Maria Paré gaf haar naam indertijd aan de school die rond de eeuwwisseling minder goed in het nieuws kwam door de kwaliteit van het onderwijs. Krikke: “Er werd geopperd een andere naam te geven aan het geheel, maar dat wilden we niet. Ru Paré was een daadkrachtige vrouw, niet eenvoudig in een hokje te vangen. Hoe symbolisch wil je het hebben!”
Lovend

De naam Ru Paré wordt vandaag de dag gekoppeld aan dat bijzondere gebouw in de buurt, waar van alles gebeurt, met elkaar, voor elkaar. Een plek die tot stand kwam dankzij de inzet van velen. Krikke: “Daarom gingen we ook met een grote groep naar de uitreiking; de aannemer van Lebo was mee, gebiedsmanager Annemiek Hoogland, mensen van hier, ambtenaren van het stadsdeel. In die laatste categorie zijn we voorzitter Achmed Baadoud heel dankbaar ook, hij heeft enorm zijn nek voor ons uitgestoken.” Van Oppen: “Wat ons ook goed doet is dat zo’n gevestigd platform als het NRP lovend is over het project.”

Krikke: “De wereld leek de afgelopen decennia met elkaar, voor elkaar verleerd te zijn. Mensen zijn weer op zoek naar verbinding.” Ru Paré laat anno 2017 zien dat het werkt.