Rondom bus 21

Geuzenveld – Maandenlang verzetten bewoners in woonwijk De Eendracht zich tegen de opheffing van bus 21 in hun buurt. Sinds 18 juli zitten ze toch echt zonder openbaar vervoer. Wat dit in de praktijk betekent, vertellen gedupeerden in een serie interviews. Deze week Jannie Mellema.

 

Door: Shirley Brandeis

bus 21“Ik vond het altijd leuk om ’s avonds naar de film te gaan, naar het Concertgebouw of het theater. Dat doe ik nu niet meer. De dichtstbijzijnde halte ligt nu meer dan een kilometer lopen van mijn huis. Dat is te ver en ’s avonds gevaarlijk. Het is een verlaten stuk, met een brug die ook nog eens spekglad is in de winter. Als er wat gebeurt, is er niemand die je hoort. Het is me ooit overkomen. Ik gleed uit, bezeerde me behoorlijk en niemand die me kon helpen. En zo is er meer nadelig voor mij. Bezoek vindt de halte veel te ver van mijn huis. En even boodschappen doen op het Lambertus Zijlplein, waarvoor ik bij slecht weer de bus graag nam, gaat nu ook niet meer zo makkelijk.
Ik denk maar niet aan de toekomst, als ik slechter uit de voeten kan. Nu is het lastig, heel lastig. Maar voor ouderen, voor mensen die moeilijk lopen is het een drama. Boos was ik toen ik in de Echo las over het besluit van het GVB. Een hele woonwijk, 2350 mensen, zonder bus! En waarom? Dat rondje, die lus door de buurt, kost maar twee à drie minuten extra. Desnoods heffen ze drie van de vijf haltes op, of laten ze de bus in plaats van elke zeven minuten maar twee keer per uur hier stoppen. Alles beter dan een halte buiten de wijk, die voor sommige mensen een half uur lopen is.
Ik heb een brief aan de Ombudsman geschreven. Die zou mijn klacht doorgeven aan het stadsdeel. Verder heb ik nooit iets gehoord; we zijn nu bijna een jaar verder. Ik heb een brief aan de burgemeester gestuurd. Waarom, vraag ik aan hem daarin, met daarbij beschreven alle nadelen die het besluit tot gevolg heeft voor de mensen hier, naast bewoners ook de ondernemers zoals het Rijk van de Keizer en de sportverenigingen. Namens hem liet een ambtenaar weten waarom het besluit is genomen en dat dat besluit aan alle eisen voldoet.
Hoe nu verder? Er is een groep zeer actieve bewoners die zich beraadt op acties. De opstapactie in juni had een mooie opkomst, maar ik denk niet dat dat zoden aan de dijk zet. Ik denk dat we beter een advocaat in de arm kunnen nemen. Maar waar vind je die voor een betaalbare prijs? Ik woon hier heerlijk. Het was 2007 en ik was meteen verliefd op dit huis. Het is hier heerlijk groen en lekker rustig. Soms te rustig, maar dan pak ik gewoon even bus 21 naar de stad. Maar dat kan nu niet meer zo één-twee-drie. Degene die het plan heeft bedacht om de route van onze bus te wijzigen – was het een prestigekwestie, vraag ik me soms af? – weet niet hoeveel leed hij of zij hiermee veroorzaakt. En dat dus voor, zoals een buschauffeur voor me uitrekende, een stukje van slechts twee à drie minuten. Het is toch niet te geloven dat zowel bus 21 als ook bus 61 allebei rechtdoor, langs onze wijk, door de Aalbersestraat rijden. Waarom kan niet één van die twee ‘het lusje’ blijven rijden door de Joop den Uylstraat? Had ie trouwens moeten weten, Den Uyl. Een straat, een buurt zonder openbaar vervoer. Hij was het er vast niet mee eens geweest.”

Deel dit bericht