Prijsuitreiking Opa en Oma dag

Afgelopen vrijdag was de prijsuitreiking van de prijsvraag van de Opa en Oma dag.

De Opa en Oma dag die plaats vond op 2 oktober 2013 was een initiatief van de Felini Foundation, die als doel heeft de communicatie tussen de generaties te bevorderen en de Westerpost.Klik HIER  voor alle foto’s

De prijswinnaars samen met Charles van Lansdorp van Felini Foundation en René Kater van de Westerpost

De prijswinnaars samen met Charles van Lansdorp van Felini Foundation en René Kater van de Westerpost

De uitreiking vond plaats bij Casa Di Maggio aan de Surinamestraat 40 in Amsterdam. Casa Di Maggio is een restaurant/traiteur/catering gespecialiseerd in Italiaanse delicatesse. Daniella Tasca van Casa Di Maggio had ons gastvrij onthaald met heerlijke oma taart en koffie, thee en limonade.

De prijswinnaars Ronin de Kort, Melissa Breebaart, Sarah Ouachour en Soraya Redjopawiro waren aanwezig, Niels Michiels was in verband met vakantie helaas niet aanwezig.

Ronin de Kort heeft uiteindelijk met zijn Opa en Oma verhaal de hoofdprijs: een weekendje voor twee personen naar Varese in Italië, gewonnen. Hij gaat in het weekend van 31 mei naar Varese en zal daar de musical bij wonen waar bloemen en planten de hoofdrol spelen. De andere prijswinnaars kregen een cadeaubon van Intertoys. Ook kregen alle winnaars een prachtige bos bloemen die aangeboden was door Amsterdamflowers.nl, deze bloemenzaak is gevestigd aan Hageland 95-97 in Amsterdam Nieuw-Sloten.

Deze bloemenzaak was speciaal geselecteerd, omdat zij bloemen verkopen met het keurmerk Fair Flowers Fair Plants. . Deze bloemen en planten zijn geteeld zonder het milieu onnodig te belasten. De kwekers die zijn aangesloten bij Fair Flowers Fair Plants voldoen namelijk aan de hoogste eisen voor wat betreft milieu en sociale omstandigheden. Met de aankoop van deze bloemen en planten draagt u dus bij aan een betere wereld en een beter milieu. Een fijne gedachte, zeker bij Opa- en Oma dag. Meer informatie over Fair Flowers Fair Plants vindt u op www.fairflowersfairplants.com

Het verhaal de Ronin de Kort heeft ingestuurd:

Een verhaal over mijn opa en oma 

ronin aMijn opa en oma  en ik gingen  soms naar Italie en een keer was het zo leuk daar dat zou nog wel tien keer willen doen ik was toen 3 toen ging ik naar een camping en daar gingen we lekker zwemmen in het zwembad ik was daar de hele dag met oma . ik ging dan ook wel eens visjes vangen met opa. Op een dag gingen we op bezoek bij vrienden van opa en oma die ook met hun caravan aan het meer stonden in dit meer kwam een snel stromend riviertje uit. Mijn opa liep met mij dat riviertje in. En legde mij op een luchtbed. Ik ging dan keihard naar het meer toe waar mijn oma mij opving.ronin b

Dit was zo spannend dat ik het nooit meer zal vergeten

Groeten ronin. en zijn opa en oma die de liefste van de hele wereld zijn.

 

 

Door Niels Michiels van Kessenich

Oma en de grote bruine slak

Mijn oma woont in een tuinhuisje. Niet altijd, maar wel wanneer het niet meer zo koud is. Dan ga ik bij haar op bezoek. En soms mag ik zelfs blijven slapen.

Met oma heb ik altijd grote lol en beleef ik vele avonturen. Het liefst ga ik met haar vechten met de kussens. Maar daar heeft oma niet altijd zin in. Dat geeft niet hoor, want dan ga ik gewoon in oma’s tuin spelen. Het is een hele mooie tuin. Er zijn veel bloemen en spannende plekjes waar je je kunt verstoppen of lekker wegdromen. Bijvoorbeeld achter de grote dennenboom, aan de achterkant bij de sloot of bij het schuurtje. Ook ga ik wel eens naar het grindpad dat vlak voor het huisje loopt om met steentjes te gooien. Of we gaan hoelahoepen of met de bal spelen. Je hoort het al: bij oma verveel ik mij nooit.

Maar op een dag toen ik bij oma was, gebeurde er iets heel bijzonders. Er waren allemaal slakken bij oma in de tuin. De meeste hadden niet eens een huisje. Ik vond die slakken wel een beetje eng. En een keer was ik er per ongeluk op een slak gaan staan. Dat voelde heel raar, want ik was op blote voeten. En niet alleen op mijn blote voeten: van oma hoefde ik ook geen luier aan. Ik mocht helemaal in mijn blootje. Maar dan moest ik wel aan oma beloven, dat ik haar zou zeggen wanneer ik naar de wc moest gaan.

Maar dat ging niet helemaal goed, want o wat was het fijn in de tuin. Het was heel mooi weer. De zon scheen en het was zo warm, dat oma het zwembadje had buiten gedaan. Daar ging ik natuurlijk lekker in springen en daarna ging ik in het zonnetje op het tuinpaadje spelen om op te drogen. En toen gebeurde er iets heel raars. Ik was namelijk helemaal vergeten dat ik geen luier meer aan had. En opeens zag ik het! Toen ben ik heel hard naar oma toegerend en heb ik geroepen: “Oma, kom kijken! Er is een hele grote bruine slak!” Ik heb veel avonturen met mijn oma beleefd, maar ik heb oma nog nooit zo hard horen lachen.

Volgend jaar is er op 2 oktober weer een Opa en Oma dag, we zullen dan weer een leuke prijsvraag organiseren.

 

Door Sarah Ouachour

Ik ben Sarah Ouachour , Ik heb een hele speciale band met min oma want dankzij mijn oma ben ik er.
Ik zal het even uitleggen…
Mijn moeder had besloten na 2 kinderen geen kinderen meer te willen, want ze had al een dochter en een zoon,( een koningswens noemt ze ht)En ze wou weer haar studie oppakken.
 
Maar plotseling werd oma heel erg ziek, en heeft ze bijna een half jaar in het ziekenhuis gelegen en mijn oma zei tegen mijn mama als ik er niet meer ben moet je geen kinderen meer nemen.
nou mijn moeder is naar huis gegaan en heeft er over zitten nadenken en gelijk een beslissing genomen, zo ben ik er gekomen dus door men oma .Dus ik zal altijd een speciale band hebben met mijn oma.
 
Dat was mijn verhaal met mijn oma.
 
groetjes
 
Sarah ouachour….

 

Door Melissa Breebaart

Filmopname Bobby en de geestenjagers was mijn leukste dag ooit!! (met mijn kleine zusje en mijn opa en oma)

melissa breebaartEindelijk was het zo ver, mijn zusje, mijn opa en oma en ik mochten mee doen in de film bobby en de geestenjagers. Er stond in een tv gids dat je een hoofdrol kon krijgen als geest als je een geest foto op zou sturen, dat deden we maar we hadden hem niet gewonnen. Maar mijn oma had ook nog een gewone foto opgestuurd. Toen even later kregen we een mailtje dat we figurant mochten spelen een maand later was het zo ver we moesten al om 7 uur opstaan om er op tijd te zijn. Toen we in de haven van Rotterdam  waren aan gekomen zagen we een hele groten boot voor ons neus liggen het was best cool om op het SS Rotterdam schip te spelen in het begin moesten we lang wachten in een zaal. We zagen een hoofdrol speler Sanne de dochter van die vader maar we konden daar leuken dingen doen. We mochten al snel op eerst was het een soort bruiloft en mochten mijn zusje en ik samen me een cadeau door de scène heen lopen. We kwamen goed in beeld mijn opa en oma die mochten aan de zijkant van het schip staan met een glas bier in hun handen. Zij kwamen ook in beeld, toen we klaar met de helen tijd door het beeld lopen met cadeautjes mochten we boven op het dek zitten en we konden zo kijken naar beneden hoe ze verder gingen toen we daar 5 min. Stonde gebeurde er iets grappig er werd een taart neer gezet waar uiteindelijk iemand in ging vallen. Gelukkig ging dat in 1 keer goed anders moesten ze nog zo een grote taart klaar maken. Er was ook een truc die ik zag die zie je ook op tv maar geheim zag ik ook dat was best cool. Toen kregen we lunch en gingen even lekker zitten. Toen we klaar waren met eten, gingen we weer naar de zet. We moesten doen alsof we in een restaurant zaten en dat de man die buiten stond in het raam keek en een geest zag en dat hij er tegen stond te schreeuwen zat wij moesten dan opstaan en een gezicht treken van wat gebeurt er. Soms moest je lachen uiteindelijk ging het goed. Toen waren we klaar en konden wij naar huis. MIJN OPA EN OMA WAREN HEEL TROTS OP ONS WIJ HOPEN DAT WE NOG MET IETS ANDERS OP TV KOMEN.                          

Melissa Breebaart ,10 jaar

Door Soraya Redjopawiro

Op reis met oma

In mei 2012 ging ik samen met m´n oma en de rest van mijn gezin naar Suriname. Mijn opa, oma, vader en oom zijn daar namelijk geboren.

Het was 8 uur in de morgen toen  mijn oom klaar stond om ons naar Schiphol te brengen. Na 20 minuten rijden kwamen we aan op Schiphol. Daar kochten we nog een boekje voor in het vliegtuig. Na een halfuur vertraging vertrok ons vliegtuig om half 1 s ´middags naar Suriname.

In het vliegtuig zat ik naast mijn oma. Toen we opstegen vonden we dat allebei heel spannend, dus hielden we elkaars handen vast. Eenmaal in de lucht hadden we een prachtig uitzicht over de wolken. Onder de wolken was het heel grijs maar boven de wolken scheen de zon en waren de wolken roze gekleurd.

 De vlucht duurde 9 uur en na een paar uur viel mijn oma in slaap. Ik bleef de hele vlucht wakker en las verhalen in mijn boek en keek naar films. Na 9 uur kwam ons vliegtuig eindelijk aan in Suriname, het regende toen heel hard. Maar toen we allemaal uit het vliegtuig stapte kregen oma en ik het heel warm dus deed ik gauw mijn legging uit. We liepen de aankomsthal in waar we de douane ons moest controleren, maar dat duurde allemaal heel erg lang. Na een uur waren we eindelijk aan de beurt en konden we naar buiten. Daar was de zus van mijn oma al aan het wachten op ons. Ook mijn neefjes, nichtjes, ooms en tantes  waren er. We laadden onze koffers in de auto`s en reden naar het huis van de zus van mijn oma. Daar pakte we onze koffers uit. Ik sliep in een andere kamer dan mijn oma, zij sliep samen met haar zus in een kamer daarnaast. De dagen daarna speelde we met onze nichtjes en gingen samen met de hele familie leuke dingen doen. Zo gingen we bijvoorbeeld naar een palmbomen tuin, waar allemaal palmbomen stonden. En als we dan weer terug kwamen stond er eten klaar dat mijn oma en haar zus hadden gemaakt.

 De dagen streken voorbij en in de 2de week dat we in Suriname waren gingen we naar een eiland: Galibi. Daar gingen we opzoek naar schildpadden die eieren leggen. Op de dag dat we daarnaartoe gingen moesten we vroeg opstaan. We gingen mee met mijn oom, die zetten ons af in Paramaribo. Vanuit Paramaribo vertrok onze bus. Het was een lange rit naar Galibi, niet om dat het zo`n lange afstand was, maar omdat de weg waarop we reden een zandweg was. Na vier uur rijden kwamen we aan in een klein dorpje. Daar konden we even naar de wc en een beetje rondlopen. Na een uurtje moesten we een boot in om naar het eiland te varen. Het duurde een halfuurtje voordat we aankwamen op Galibie. Toen we daar aankwamen werden onze kamer aangewezen en konden we kijken in het dorpje dat daar ook lag. Toen we even hadden rondgekeken kwam de begeleider van de schilpadden zoektocht om ons een rondleiding door het dorp te geven.

 Rond zeven uur kwamen we allemaal aan tafel om te eten. toen we klaar waren konden weg even buiten zitten aan de tafeltjes. En toen om elf uur s ´avonds gingen we in een bootje opzoek naar schildpadden. Het was een hele mooie heldere nacht. We kwamen aan bij het eerste eilandje maar daar waren al mensen dus voeren we door naar het 2de eilandje. Helaas was ook daar weinig te vinden dus voeren we door naar het grootste maar ook het laatste eilandje. Daar had onze gids een schildpad gevonden die haar eieren begroef. Dat deed ze met haar flippers, maar toevallig groef ze ook een ander nest uit dus vlogen er allemaal schildpaddeneitjes in het rond. De eitjes waren allemaal zo groot als een pingpongbal en ze leken er ook heel erg op alleen waren ze iets lichter. Ze rolden allemaal de zee in maar daar konden we niks meer aan doen dus lieten we het maar gaan… We waren ook opzoek naar een leaderback/lederschildpad. We hadden de moed al bijna opgegeven toen onze gids aankwam lopen en zei dat hij er een had gezien. We waren allemaal heel blij en liepen gauw naar de lederschildpad toe we mochten hem heel even aan raken, haar schild voelde net zo zacht aan als fluweel. De lederschildpad was heel erg mooi, helaas konden we haar niet heel erg goed zien omdat het al donker was. Toch zagen we wel hoe verschrikkelijk groot ze was. Daarna moesten we haar weer met rustlaten, want ze was net klaar met haar eieren leggen en was nu bezig met het teruglopen naar de zee.    

De volgende ochtend waren we nog moe van de vorige avond, we waren namelijk pas om twee uur s `nachts weer terug van de schildpadden. Nu moesten we nog snel douchen want het ontbijt was alweer bijna klaar. Het was een heel uitgebreid ontbijt. Na het ontbijt hadden we nog heel even om onze kleren aan te doen, want we gingen nog even het eiland bekijken. We gingen eerst naar een meneer die een paar hokjes met dieren had die hij had opgevangen. Hij had ook apen en één van die apen ging op het hoofd van m´n oma zitten en trok haar elastiek uit haar haar (op de elastiek zat namelijk een plastic bloemetje). Uiteindelijk gooide het aapje de bloem weer weg, hij had ontdekt dat het niet te eten was. We gingen ook naar een school toen en daar hadden ze allemaal kaarten gemaakt die je kon kopen, van dat geld konden ze dan een leuker schoolpleintje maken. Daarna liepen we weer terug naar onze huisjes en pakte we al onze koffers weer in, we gingen weer terug.

We zaten weer in de boot, maar we gingen niet gelijk terug naar de plaats waar we de dag daarvoor in de boot waren gestapt, nee we gingen eerst nog even naar Frans-Guyana. We voeren daar dus met een boot naartoe en toen we aan land kwamen zei onze gids dat we een halfuur de tijd hadden om daar rond te lopen. Iedereen wou alleen rondlopen dus gingen wij samen met de gids lopen. Hij vertelde ons waar ze lekkere taartjes hadden dus gingen we daar een gebakje kopen. Het grappige was dat ze daar allemaal Frans praatte. Toen we daar klaar waren gingen we weer terug naar de plaats waar we die dag daarvoor de boot in waren gestapt. Daar wachtte de bus al op ons voor de terugreis naar Paramaribo.

De dagen daarna hadden we het nog heel gezellig en op de laatste dag voordat we weer naar Nederland gingen was er een groot feest bij het huis van de zus van mijn oma. De hele familie kwam om afscheid te nemen en er was ook heel erg veel eten. het was allemaal erg gezellig. Maar toen het een uur of twee (s `nachts) was werd het tijd om afscheid te nemen.

Het was zeven uur in de ochtend toen we wakker werden. We moesten ons snel klaarmaken want het vliegtuig vertrok al vroeg, maar we moesten ook nog naar de douane. Toen stonden we, samen met een paar ooms, tantes, neefjes en nichtjes op het vliegveld. Het was daar erg gezellig, maar toen werden we geroepen omdat we moesten gaan. Het was niet echt fijn om afscheid te nemen, vooral niet omdat ik wist dat het zeker een jaar of 6 zou duren voordat ik ze weer terug zou zien… Maar we keerden niet alleen terug met mijn ouders broertje, zusje en oma, nee mijn tante en de zus van mijn oma kwamen ook mee terug om een paar weken in Nederland te blijven.

Na lang bij de douane te hebben gewacht,  konden we eindelijk het vliegtuig in. De vlucht terug was ook weer 9 uur. Mijn oma zat dit keer niet naast me, ze zat op een andere rij. Ik keek in het begin veel films en at wat. Toen ik even keek wat mijn oma aan het doen was zag ik dat ze al sliep. Uiteindelijk werd ik ook moe en ging ik ook slapen.

Toen ik wakker werd waren we al bijna bij Schiphol. We deden gauw onze riemen vast en maakte ons klaar voor de landing. Even later waren we geland en stapte we uit een vliegtuig. Daar moesten we nog even langs de douane en daarna konden we na een lange tijd weer terug naar huis. 

  1 comment for “Prijsuitreiking Opa en Oma dag

  1. Thea Tijssens-Saat
    03/11/2013 at 11:23

    Ik ben super trots op onze kleindochter die heerlijk kan vertellen. Het is een lang verhaal maar het was ook een belevenis, de reis naar Suriname. Goed gedaan Soraya Gefeliciteerd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *