Politieke column: Vaarwel, Nieuw-West!

Sinds de uitbraak van de coronacrisis hebben ruim 25.000 Amsterdammers hun stad verlaten. Daar staat weinig nieuwe aanwas tegenover, waardoor de bevolking van Mokum voor het eerst sinds lange tijd krimpt. Ook ik ben daar schuldig aan, want ik vertrek per 1 november uit Amsterdam. Na negentien jaar Nieuw-West verhuis ik naar Haarlem. Een vertrek met een lach en een traan.

Stadsdeelverslaggever Patrick Meershoek vraagt zich in Het Parool van 21 oktober af wat al die vertrekkers beweegt. “Wat gaf de doorslag? De onbetaalbare woonruimte, het progressieve stadsbestuur, de nieuwe parkeertarieven of toch gewoon de leuke nieuwe vriendin die met geen tien paarden is weg te krijgen uit Nieuwegein?”

Voor mij is de reden van vertrek simpel: de liefde voor mijn zoon en vriendin hebben mij de stad uit gelokt. Ondanks de dreiging van COVID-19 lacht de toekomst me toe, maar ik zou liegen als ik beweerde dat weggaan uit Amsterdam geen pijn doet.

Daar waar de liefde voor Mokum voor velen onlosmakelijk verbonden is met de grachten, musea of kroegen in hartje binnenstad, heb ik een intense relatie opgebouwd met stadsdeel Nieuw-West. Geen gemakkelijk gebied, maar dat was juist ook mijn drijfveer om me er negen jaar lang als lokaal politicus voor in te zetten. Elke uitdaging biedt immers een kans, nietwaar?

Uitdagingen waren er genoeg en zijn er nog steeds volop. Toen ik me twee decennia geleden in Slotervaart vestigde, stonden de perrons van station Lelylaan vol met bewakers van To Serve And Protect. Veiliger dan mijn straat was trouwens niet mogelijk, want in een voormalig winkelpand onder ons appartementencomplex kwamen deze straatcoaches ’s avonds samen om een kopje koffie te drinken voor en na hun dienst.

Sindsdien is er veel veranderd. Op papier is het stukken veiliger geworden, maar dat ervaren bewoners toch echt heel anders. Hangjeugd is mondiger en agressiever geworden. En ja, afgelopen week maakte het oppakken van een inbreker in mijn straat veel indruk, vooral vanwege de grote politiemacht die uitrukte en de speurhond in onze portiek.

Veiligheid is nog steeds een hete aardappel, maar laten we Nieuw-West niet te kort doen door alleen daar over te spreken. Er gebeurt ook veel goeds. Slechte buurten worden opgeknapt, nieuwe horeca gaat straks eindelijk open rond de Sloterplas en er wordt ook veel geld in het stadsdeel gepompt door de gemeente – ondanks de huidige crisis.

Natuurlijk weet ik dondersgoed dat er ook kritiek is op de initiatieven die ik nu noem. Bewoners voelen zich niet gehoord en vinden dat het geld te vaak aan de verkeerde dingen wordt uitgegeven, zoals een dure nieuwe Meervaart in of aan het water. De kloof tussen politiek en burger is groot en de coronacrisis helpt niet mee om die kloof te dichten. Er is scepsis, protest en zelfs intense haat. Kijk maar op Twitter. Politiek wordt door sommigen beschouwd als De Vijand, terwijl lokale politici toch echt gewoon bewoners zijn zoals jij en ik.

Tijdens het inpakken van de verhuisdozen valt er een folder van de gemeente op de deurmat. Of ik wil meedenken over het nieuwe Osdorpplein. En ja, ook over de nieuwe Meervaart. Wat het Osdorpplein betreft heb ik als politicus al jarenlang inspraaksessies meegemaakt, maar blijkbaar is men nooit uitgepraat. Participatie over De Meervaart was aanvankelijk juist non-existent, met vrij concrete plannen die bewoners uit de krant moesten vernemen. Zo kweek je geen goodwill.

Het vertrouwen moet terugkeren, en snel ook. Alleen samen krijgen we niet alleen corona onder controle, maar bouwen we ook aan een betere stad. Al zullen jullie dat wel zonder mij moeten doen. Ik ga de dagelijkse worsteling tussen Amsterdam en zijn bestuurders missen, maar beloof geregeld langs te komen om van die blinkende stad te genieten. Binnen én buiten de ring.

 

Jeroen Mirck (D66) zat tussen 2010 en 2019 in de deelraad en stadsdeelcommissie van Nieuw-West.

www.jeroenmirck.nl