Petje af voor wijkagent Confuciusbuurt

Na 27 dienstjaren bij de politie neemt wijkagent Caroline van der Flier volgende week afscheid van het vak. De laatste vier jaar was ze een vertrouwd gezicht op en rond het Confuciusplein. Nu volgt een carrièreswitch en bewoners uit ‘haar’ wijk hopen op een opvolger die net zo bevlogen het werk in de buurt zal oppakken.

Shirley Brandeis

“Vanaf mijn vierde wist ik het al: ik wil bij de politie! Die wens bleef en begin twintig kwam ik te werken op het bureau aan de Nieuwezijds Voorburgwal. Als ik foto’s uit die tijd bekijk… wat een jonkie! Na het centrum ben ik – op drie jaar in Aalsmeer na – altijd in het westen van de stad gebleven. De afgelopen vier jaar in de Confuciusbuurt.”

Bewoner Jan Hendrik Bennik bedankt wijkagent Van der Flier namens bewoners (en bedacht de titel van dit verhaal)

Hangjeugd?
“De buurt heeft verschillende kanten; rustiger en drukker, sociale huur en duurder. Ik had zowel de kinderboerderij in het Sloterpark als de winkeliers op de Burgemeester van Leeuwenlaan onder m’n politiehoede. Het was nooit saai. Vooral het contact met bewoners en ondernemers zal ik missen. Ik heb hier echt wat opgebouwd. Ja, ook met de jeugd. Wat nou hangjeugd, jongeren moeten ergens hangen toch! Maar nee, ze moeten geen overlast geven. Ik heb goed contact met ze opgebouwd, hield in de gaten als er wat gaande was, sprak ze aan. Dan krijg je er iets voor terug.”

Vacature
“Thuis zei ik het wel eens tegen mijn man; het lijkt me leuk iets heel anders te gaan doen. De kinderen zijn groot, ik werk al 27 jaar bij dezelfde organisatie en die is – net als ik – veranderd. En ook: ik heb geen zin meer te werken tijdens feestdagen, in de weekenden en avonden. Geen zin meer om elke keer dat uniform aan te trekken. En toen zag ik een vacature…”

“Een sprong in het diepe, zo voelt het. Terwijl het ook niet helemaal nieuw voor me is. Ik wilde iets anders, maar dat toch aansluit bij wat ik al die jaren heb gedaan. Dat is de Jeugdzorg geworden. Had ik als wijkagent vaak te maken met de gezinsmanager, nu word ik het zelf. Nu ga ik rond de tafel met een gezin en bekijken welke hulp er nodig is, wat we kunnen doen. Een verantwoordelijke en mooie taak.”

Waardering
“Ik ben nooit met tegenzin naar m’n werk gegaan, maar tot m’n pensioen vond ik wel erg lang klinken. Dan zou ik de uitdaging missen. En ook: het is gezond om van baan te veranderen. Ik ga met een goed gevoel weg. Ik blijf zorgen voor de medemens, blijf me inspannen voor anderen, er verandert veel en weinig tegelijk. Ik heb er zin in, maar afscheid nemen vind ik niet leuk. Vooral nu rond dat afscheid hoor ik veel mooie dingen, merk ik de waardering voor wat ik al die jaren hier heb gedaan. Dat het allemaal zo lekker gaat sinds ik wijkagent in deze buurt ben.”

Plato
“Het vertrouwen dat ik heb opgebouwd en heb ontvangen is een mooi iets. Dat deed ik niet alleen. Dat deed ik met veel betrokken bewoners en ondernemers. M’n afscheidsfeestje voor collega’s is bij Grieks restaurant Plato; het enige dat ik hier kende toen ik in 2014 aantrad. Het is het middelpunt van de buurt, met een eigenaar die weet wat er speelt en iedereen kent. Het is niet meer dan logisch dat m’n loopbaan bij de politie daar eindigt.”

Foto-onderschrift: Bewoner Jan Hendrik Bennik bedankt wijkagent Van der Flier namens bewoners (en bedacht de titel van dit verhaal)