Nostalgie op de Ridderbostuin

Slotermeer – Ruim vijfenveertig jaar geleden waren ze er voor het laatst. Nu keren de zussen Rinie en Greetje terug op de schooltuin die in 1965 naar hun vader werd vernoemd: de A. Ridderbostuin.

Shirley Brandeis

Wat ze voor haar zeventigste verjaardag wilde hebben. Rinie Ridderbos wilde een nostalgische tour. Langs plekken van weleer. Langs het huis in Bos en Lommer waar ze opgroeide, langs de Hoofdwegschool die er niet meer is, langs het huis waar ze na haar trouwen woonde, langs de schooltuin die naar haar vader is genoemd.

Gedetailleerd advies

 Zussen Rinie (rechts) en Greetje Ridderbos spreken met meester Sjef

Zussen Rinie (rechts) en Greetje Ridderbos spreken met meester Sjef

Het was in 1965 dat Rinie – een twintiger – met haar zus Greetje haar vader begeleidde tijdens de eervolle bijeenkomst op de tuin langs de Burgemeester De Vlugtlaan. Albertus Ridderbos was onderwijzer, later schoolhoofd, hield van tuinieren en was warm pleitbezorger voor het schooltuinenwerk in de stad. De kleine tentoonstelling op de schooltuin nu toont de geschiedenis in een overzicht van krantenartikelen van de afgelopen jaren en begint met een getypte brief uit 1953 van Ridderbos. Als secretaris van de Stichting Amsterdamse Schooltuinwerken gaf hij daarin – enkele jaren voor de schooltuin aan de De Vlugtlaan was gebouwd – gedetailleerd advies aan de Dienst der Publieke Werken van de gemeente over hoe een schooltuin in een stad als Amsterdam eruit moet zien. De artikelen die daarop volgen tonen hoogte- en dieptepunten van meer dan een halve eeuw schooltuin in Slotermeer. Van ‘Groen Slotermeer wijkt voor woningbouw’ (Parool, 1989) en ‘Pleidooi voor behoud schooltuinen’ (Telegraaf, 1991) tot positiever nieuws, waaronder het uiteindelijk behoud van de schooltuin en schooltuinprojecten in samenwerking met het buitenland.

Bekroning
De zussen spraken maandag 11 juli met medewerkers van de schooltuin. Ze namen foto’s mee en haalden herinneringen op, zoals het vroegere huis op de tuin. “We dachten: gut, zo mooi, je zal er maar wonen.” Schooltuinmeester Sjef Szarzynski, sinds 1978 op de Ridderbostuin, woonde er lange tijd. Enkele jaren geleden werd de woning wegens renovatie gesloopt. De zussen herinneren zich ook de bijeenkomst in 1965; hun vader was toen al met pensioen. “Het was een beetje saaie bijeenkomst, maar we vonden het leuk voor mijn vader. Hij was er erg verguld mee. Het was een bekroning op zijn werk.” Greetje heeft zijn groene vingers geërfd. Haar tuin van tweeduizend vierkante meter in Groningen boft maar. Rinie, de jarige, heeft er niks mee, met tuinieren. Maar een rondleiding van meester Sjef op de tuin met hun achternaam maakt toch wel iets groens los. Iets van vroeger. Precies de bedoeling van de nostalgische tour.

De Ridderbostuin bestaat dit jaar 55 jaar. De jaarlijkse open dag is op woensdag 14 september.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *