Nieuwjaarsspeech bestuurscommissievoorzitter Achmed Baâdoud

Geachte leden van de bestuurscommissie, bewoners en aanwezigen,

Het motto van onze bestuurscommissie is ‘Pionieren en Verbinden’. Met onze nieuwe rol als bestuurscommissie en met minder geld moeten we de euro die we uitgeven verbinden aan meerdere doelen.

nieuwjaarsspeech BaadoudDat is waar we nu nog meer dan anders mee bezig zijn, verbinding te brengen in onze projecten. Zo is het WerkPunt geïntegreerd in het Ondernemershuis, ook de mensen van Pak je Kans zitten daar. We zijn bezig om een nieuw te bouwen Goeman Borgesius school te realiseren op sportpark De Eendracht voor de koppeling onderwijs en bestrijding obesitas en met GoGo’s dienen we verbetering in fijnmazig openbaar vervoer en stimulering van de werkgelegenheid net als de gastheren die bezig zijn om weer onderdeel te worden van het arbeidsproces maar tegelijkertijd de leefbaarheid en veiligheid dienen.

Met het toevoegen van Westpoort aan stadsdeel Nieuw-West zijn er ook nieuwe kansen om de economie te koppelen aan de werkgelegenheid en is er een groot economisch gebied waarmee we kunnen experimenteren met regelvrije zones. We investeren in schoon, heel en veilig en zullen daar leerlingen uit het onderwijs zo jong mogelijk bij betrekken.Pak je Kans is uitgebreid met meiden, daarmee zetten we in op groepen die acuut onze aandacht nodig hebben.

We hebben met de drie decentralisaties op het gebied van zorg, welzijn en participatie/werk nog een grote opgave erbij in 2015. We hebben daarin afgelopen maand de eerste stappen gezet met de opening van De Wachter. Dicht in de buurt, een plek voor activiteiten, voor extra hulp voor ouderen. De gastheren vanuit WerkPunt ondersteunen daar op een werkervaringsplek of stageplek. Een plek nu nog geleidt wordt door twee ambtenaren maar de toekomstmuziek is dat deze plek zich ontwikkelt tot een zelfsturende ontmoetingsruimte voor de buurt. Ook daarbij kijken we weer naar de verbinding met Huizen van de Wijk en allerlei andere locaties waar organisaties activiteiten, hulp of zorg bieden als losse satellieten in Nieuw-West.

In 2014 is voor het eerst geoefend met de zogenaamde gebiedscyclus, één van de instrumenten om gebiedsgericht te kunnen werken.Er zijn deze week drie gebiedsmanagers begonnen die een grote rol gaan spelen in de uitvoering daarvan. Het gaat er om alles te adresseren bij de instanties die er over gaan, ook als wij er niet over gaan. Ook hier geldt verbindingen maken waarbij het belangrijkste is dat de buurt zelf agendeert.

Nieuw-West wordt steeds gezelliger. Het aantal evenementen in Nieuw-West neemt toe, goed voor de levendigheid , nu is het aan ons om de juiste balans te vinden tussen plezier en overlast, ruimte bieden aan reuring en tegelijk het groen beschermen. Iets anders dat we het afgelopen jaar hebben gedaan is dat we veel straten in Nieuw-West aangepakt, veel  noodzakelijke investeringen in de openbare ruimte, neem De Punt, het Dijkgraafplein, de Lelylaan of Geuzenveld. Dat zorgt voor opstoppingen, het is een opgave voor bereikbaarheid maar de investeringen waren noodzakelijk en nu ervaren we daar de lusten van. Net als dat ondanks de crisis we hier 97 stedelijke vernieuwingsprojecten hebben gehad.

En net al ieder jaar zijn ook dit jaar ons weer mensen ontvallen. Mensen die iets voor hun buurt betekenden of mensen die bij ons individueel een plekje in ons hart hadden. Mensen die gemist worden. Ik wil twee mensen noemen waar ik in ieder geval met respect en bewondering aan terugdenk. Ten eerste Ans van Schagen, deze bijzondere vrouw heeft zich tien jaar lang als vrijwilliger keihard ingezet bij de Voedselbox en zal bij veel mensen ontzettend gemist worden. En ten tweede iemand die voor velen hier een gewaardeerde collega was, Mariëlle Crombach-Echteld, een vrouw die voor de voormalige raad en in het begin voor de bestuurscommissie bergen werk heeft verzet, en die ons plotseling en veel te vroeg is ontvallen.
Gelukkig is er ook een jong leven gered in ons stadsdeel. Iets dat een enorme impact op mij en veel mensen in Nederland heeft gemaakt. Door de oplettendheid van Tresja een bewoonster uit de Fritz Conijnstraat is een baby gered uit een container. Een kwestie van juist handelen op het goede moment. Ze zeggen wie een kind redt, redt de wereld. We hebben deze maand voor Tresja een Boom van Verdienste geplant. Een boom die symbool staat voor leven en elk jaar groeit net als de baby. Ik wens voor dit kind een lang en gelukkig leven met veel liefdevolle mensen om haar heen.

Het afgelopen jaar heb ik nog meer dan andere jaren ontzettend veel mensen ontmoet. Bijzondere bewoners, ondernemers of vrijwilligers. Mensen die inspireerden, iets bijzonders hadden bereikt, iets speciaals doen voor een ander en mensen met een probleem.  Voor mij stond het luisteren naar deze verhalen centraal. Per slot van rekening heeft een mens twee oren en een één mond om twee keer zoveel te luisteren dan te praten. Luisteren om kennis te nemen van al deze indrukwekkende mensen met ieder hun eigen verhaal, hun eigen zwakheden, hun eigen kracht, hun fantasie en hun wensen. Wij zijn de ogen en oren en de mond van onze bewoners. Met de nieuwe vorm van de bestuurscommissie nog meer dan ooit. We moeten we onze ogen en oren de kost geven maar hebben daarbij ook nog een mond waarmee wij als Bestuur de bewoners een stem, een stem die gehoord wordt bij het college van Burgemeester en Wethouders in de stad, bij fractieleden of in de media.

Als bestuur ben ik zelf drie keer verhuisd binnen Nieuw-West. Ik ben vier jaar bestuurder geweest in Osdorp, daarna volgde vier jaar Slotervaart en nu zitten we als bestuur in Geuzenveld/Slotermeer, het gebied dat onze aandacht hard nodig heeft. We hebben hier een grote opgave om te investeren op het gebied van taal, emancipatie, stedelijke vernieuwing, werk, participatie, meedoen en vrijheid om te zijn wie je bent. Goed dat we als bestuur en ambtelijke organisatie midden in de wijk zitten.

We moeten flexibel zijn om in te springen op veranderingen. De reorganisatie van de gemeentelijke organisatie vereist ook een flexibele houding van onze ambtenaren. Het is ingrijpend, veel mensen weten niet waar ze aan toe zijn, zelfs niet waar ze komen te werken, of ze moeten nog solliciteren. Toch gaat het allemaal door, de organisatie is nog lang niet klaar, maar iedereen werkt hier keihard door, daar ben ik enorm trots op. Ook als nieuwe bestuurscommissie hebben we na de verkiezingen in maart een verandering ondergaan. Sommige van jullie was deze rol nieuw en voor sommigen oudgedienden betekende het loslaten van het oude. Een rol waar we naar hebben moeten zoeken maar die ons steeds beter af gaat, ik heb iedereen daar in zien groeien.

Ik zeg het vaker maar Nieuw-West is de wereld in het klein, 150 nationaliteiten, 150 talen, 150 verschillende keukens en 150 verschillende culturen. In al die gesprekken kwam ook de diversiteit aan problemen naar voren. Ik heb recent mensen gesproken die afhankelijk zijn van de voedselbank, met kinderen die opgroeien in armoede, mensen die met huiselijk geweld te maken hebben, werkloosheid, met schulden, illegaliteit, gevoelens van onveiligheid en zorgen om radicalisering. Ook in onze problemen zijn we in Nieuw-West de wereld in het klein. En toch krijgen we nog steeds slechts incidenteel geld voor onze structurele problemen. Het zorgt nog steeds voor een ongelijke verdeling van de welvaart in onze stad.

 

 

De samenleving verandert dat maakt dat we creatief, innovatief en experimenteel moeten zijn en moeten meebewegen daar waar het nodig is en mee moeten gaan met deze veranderingen. Het vergt iets van ons als bestuur maar ook van bewoners. De samenleving zijn wij. Wees zelf de verandering die je in de wereld wil zien gebeuren.

Ik wens iedereen een mooi 2015, gelukkig Nieuwjaar.