NIEUW: Van Eesterenmuseum aan de Sloterplas

Er gaat geen dag voorbij dat Peggy Ann, Dini en Warner – bewoners aan de Burgemeester Hogguerstraat op respectievelijk de zesde, achtste en elfde verdieping – uit het raam naar beneden kijken om te zien hoe de bouw van het nieuwe Van Eesterenmuseum vordert. “Dit had je tien jaar geleden niet kunnen bedenken,” zegt Warner. “Een paviljoen aan de Sloterplas!” Hij juicht de nieuwe reuring toe, zeker omdat hij iedere keer weer merkt hoe bevlogen de museummedewerkers, waaronder tientallen vrijwilligers, zijn. “Die zijn hier welkom.” Hij en zijn buurvrouwen hopen met het nieuw te bouwen museum op de nieuwe plek op een meer divers publiek. Niet alleen architectuurliefhebber, ook de ‘gewone

Peggy Ann, Didi en Warner met hun uitzicht op de bouw van het paviljoen

mens’, de bewoner van welke afkomst dan ook die meer wil weten over Nieuw-West. Warner: “Nu het museum hier is gevestigd, komen mensen vanuit de binnenstad er misschien ook eerder langs.” Peggy Ann kwam er vijfentwintig geleden wonen voor het groen, de ruimte en de rust. “Toch vind ik dit een goede verandering.” Flatgenoot Dini: “Het leuke is: zo had Cornelis van Eesteren het zelf bedacht, een paviljoen op die plek. Mooi dat dat nu een museum wordt dat bijdraagt aan het vergroten van de kennis over het gebied dat hij ontworpen heeft.” Ze knikken. Van Eesteren was z’n tijd ver vooruit, en bouwde de wijk waar ze zo tevreden wonen. Schuin onder hen, aan de noordzijde van de Sloterplas, is 27 januari de bouw van het Van Eesterenpaviljoen van start gegaan. Geen hoogbouw wordt het (Peggy Ann: “Dat is toch wel een fijn idee”), wel een uitnodigend gebouw, transparant en laagdrempelig. Donker van kleur wordt het, zodat het niet helemaal verdwijnt in de parkachtige omgeving. Dini: “Ik denk dat het makkelijker te vinden is dan op de huidige plek, in een voormalig schoolgebouw aan de Burgemeester De Vlugtlaan.”  Al eerder wandelde ze vanuit het museum mee met een rondleiding door de buurt. “Iedere keer ben ik weer verbaasd over wat ik voor moois tegenkom in eigen wijk.” Straks wandelt ze vanuit huis zo naar de plek waarvandaan rondleidingen worden gehouden, waar ook workshops worden gegeven, wisselende tentoonstellingen zijn te zien als ook een beeldenroute zal zijn. “En er komt horeca!” zegt Warner blij. “Kunnen we daar samen wat gaan drinken.”

Tekst en foto’s: Shirley Brandeis