Nel en Chris Berrevoets 50 jaar getrouwd

Hij heeft echt zijn best gedaan

Sloten – Of we er een bescheiden stukje van willen maken. Nel Berrevoets staat niet te popelen om in de krant te komen. Gastvrij komt de koffie erbij, precies op het moment dat ze vijftig jaar geleden hun jawoord uitspraken.

Shirley Brandeis

Het was op het gemeentehuis in Hoofddorp dat ze op 9 december 1969 – een koude, mistige dag – om 13 uur in het huwelijk traden. “Het was geweldig,” vertelt Nel (73). “Heel feestelijk. Eerst op het gemeentehuis, toen in de kerk.” Een jaar woonden ze bij haar ouders in Rijsenhout in. Uiteindelijk gingen ze in Oud-Sloten wonen. Nel: “Ik vond het vreselijk in Amsterdam. Het huis aan de Sloterweg moest verbouwd worden. Er zat nog een bedstee in en de wc was buiten. En ik kende er niemand. Alleen Rietje, op de hoek.”

Nel en Chris Berrevoets met kleinzoon Dion

Niks aan
Rietje was niet zomaar iemand. Rietje was de vriendin van haar zus. Ooit zei ze: “Ik heb een leuke jongen voor je op het oog.” Nel vond er niks aan, aan die lange, dunne jongen. Maar Chris was ‘niet onaardig’, en vooral intelligent en breed geïnteresseerd. “Je kon met hem praten, viel me al snel op.” En Chris was een volhouder; hij belde – naar haar werk in de supermarkt – voor een afspraakje. “Hij heeft echt zijn best gedaan,” zegt schoondochter Charissa. Chris (81): “Ik vond ‘r leuk.”

Ze gingen samen op vakantie naar Mallorca, stiekem op één kamer. “In het hotel deden we alsof we getrouwd waren. Aan mijn ouders vertelde ik dat we aparte kamers hadden.” Uiteindelijk werd er toch getrouwd; een jaar na de eerste ontmoeting. “De meeste cadeaus konden we de dag erna ruilen. Er was zoveel dubbel. Ik geloof dat we wel drie lepelbakken hadden.”

Meer dan een keuken
Twee jaar later kwam zoon André, die het als zijn ouders werkten erg naar zijn zin had bij opa en oma en zijn grote neef in Haarlemmermeer. Chris werkte in die dagen bij de bank, later werd hij in de buurt en wijde omgeving bekend als het gezicht van keukenzaak Behrens en Steensma, die hij tot 1998 runde. Een plek waar mensen meer kregen dan een keuken. Charissa: “Sinds ik in de familie ben, herinner ik me dat ik daar vaak zat. De zaak was een begrip, mijn schoonvader het gezicht. Het was er gezellig. Mensen vragen nog steeds naar hem.” Nel dook het supermarktwezen in. “Nel is terug!” riepen ze toen ze er weer aan de slag ging.

Beste vriend
Na veel gereisd te hebben, met als favorieten Mallorca, Gran Canaria en Benidorm, zijn ze nu liever in en om het huis. Chris puzzelt; van Wordfeud tot kruiswoordpuzzels en legpuzzels. Nel poetst en lapt graag. Ze fietsen (respectievelijk op de hometrainer en door het dorp en verder) en zijn trots op hun 19-jarige kleinzoon Dion. Charissa: “Ze waren en zijn er altijd voor ons. Voor Dion was opa vroeger niet alleen zijn opa, maar gewoon zijn beste vriend.” Pannenkoeken van oma, voetballen met opa. Alles draaide voor Chris en Nel om Dion. Z’n ouders zetten die warme traditie voort. En Dion ook, belooft hij.