Kafka in Slotervaart, hoe de gemeente ons tot ‘vreemdparkeerder’ maakte.

 

Dit stukje is bedoeld als waarschuwing aan de bewoners van Nieuw-West  (bijvoorbeeld  Eastonstraat en Burg. Hogguerstraat) die binnenkort te maken krijgen met betaald parkeren.  Ik kan mij voorstellen dat u daar naar uitkijkt;  de parkeeroverlast in een aantal buurten is inderdaad groot, en betaald parkeren is een goede manier om de leefbaarheid in een buurt te verbeteren. Maar pas op! Het is absoluut niet vanzelfsprekend dat u als buurtbewoner een vergunning krijgt om in uw eigen straat te parkeren!

Toen ongeveer een jaar geleden in onze straat is het betaald parkeren werd ingevoerd dachten wij eindelijk verlost te zijn van de vele ‘vreemdparkeerders’ uit omliggende wijken, die , zo dachten wij, uit zuinigheid hun auto bij ons voor de deur parkeerden. Met een bewonersvergunning zou de parkeerruimte weer voor ons  ter beschikking  komen.  Wij werden ruw wakker geschud toen de formulieren voor het aanvragen van een vergunning in de bus vielen. Het bleek dat wij, doorsnee gezin bestaande uit man, vrouw en twee kinderen,  géén recht hadden op een vergunning voor onze gezinsauto!

Het argument voor afwijzen in ons geval was dat wij onze berging, die de gemeente als ‘garage’ wenst te bestempelen,  zouden kunnen gebruiken voor het stallen van de auto. Deze ruimte in ons huis, die voor ons de enige bergruimte is, zouden wij daarvoor op moeten geven!  Ooit geprobeerd om met een gezin van vier personen in een huis zonder berging te leven? Vier fietsen, kampeerspullen, tuinstoeltjes voor op het balkon… dat gaat gewoon niet!

En toen begon voor ons de overlast pas goed. Konden wij vóór invoering met enige moeite nog wel een plekje in de buurt van ons huis vinden, nu zag het ernaar uit dat nooit meer zou kunnen…  Wat moet een mens die geen vergunning krijgt? Meteen zijn auto wegdoen? Of toch maar de berging leegruimen, fietsen in het trappenhuis, kampeerspullen in de slaapkamer? De buitenruimte ging er voor ons inderdaad op vooruit – er staat niet één auto meer in de straat.  Maar de binnenruimte werd onleefbaar.

En waarom?! Waarom krijgen wij als hardwerkende ouders, overtuigde treinforenzen, geen parkeervergunning voor onze gezinsauto? Vol is het hier echt niet: (hier voor de deur tel ik vijftig parkeervakken, waarvan er op hoogtij momenten ongeveer twintig bezet zijn. En dat zijn dan de piekuren, meestal is het gewoon helemaal leeg. Aan de overkant de straat zijn nog een keer vijftig plaatsen. Daar staat helemaal nooit een auto.)

Deze situatie heeft gemaakt dat wij ertoe overgegaan zijn om onze auto óók maar een eindje verderop te parkeren. In afwachting van een oplossing. Want natuurlijk zijn wij met de gemeente in gesprek gegaan, in de veronderstelling dat men in redelijkheid zou inzien dat wij als buurtbewoners gewoon een vergunning nodig hadden om te parkeren in onze eigen straat. De berging is te klein voor een auto. De ruimte is ongeschikt, ook volgens wettelijke normen. Maar nee.  De bestuurders weken geen duimbreed van hun standpunt. Wij moeten het zelf maar uitzoeken.

Creatief worden. Bijvoorbeeld door het treinabonnement op te zeggen en met de auto naar het werk te rijden. Dat scheelde overdag vele euro’s parkeergeld, en het was  ook niet meer zo vaak nodig om elders te parkeren. Maar  prettig was het niet, en milieuvriendelijk evenmin.

Toen  bleek dat ons een vergunning verleend kon worden als wij over twee auto’s zouden beschikken…  een vergunning op voorwaarde dat er een tweede voertuig aangeschaft wordt, wie bedenkt zoiets? Wat een absurde regeltjes om mensen het leven moeilijk te maken.

Maar aldus geschiedde.  Wij werden ongewild en noodgedwongen de bezitters van een tweede auto. Een stuk blik waar wij niet om gevraagd hebben, dat wij niet nodig hebben,  maar dat wij wel ergens moeten zien te stallen. Zo werden ook wij van goedwillende, milieubewuste buurtbewoners definitief tot overlastgevende ‘vreemdparkeerders’ . Een dure oplossing maar voor ons de enige werkbare.

Zo veroorzaakt ons stadsdeel zelf de overlast van mensen die geen parkeervergunning  krijgen. Omdat het stadsdeel die namelijk niet wil geven – en niet omdat er een wachtlijst is, niet omdat het vol is op straat. Soms denk ik dat het juist de bedoeling is om het ‘vreemdparkeren’ te bevorderen .  Om maar om een argument te hebben om ook in de volgende aangrenzende wijk de  ‘overlast’ te gaan bestrijden. Paranoïa? Kafkaësk noem ik dat.

Wat bent u voor een bestuurder, meneer Mauer,  om op een zo misselijke manier problemen te scheppen,  om dan vervolgens met een air van welwillendheid schijnoplossingen aan te dragen.  De parkeeroverlast verspreidt  zich als een olievlek  door  Nieuw-West.   Niet omdat de bewoners te beroerd zijn om een paar tientjes uit te geven voor een vergunning, maar omdat met het uitgeven van die vergunningen op een uiterst miezerige manier wordt omgegaan.

Hoezo problemen?  De heer Mauer is zelf het probleem.

 

Nelleke Schaafsma

Slotervaart

  1 comment for “Kafka in Slotervaart, hoe de gemeente ons tot ‘vreemdparkeerder’ maakte.

  1. 28/09/2011 at 19:59

    Ik wil Mw. Nelleke Schaafsma toch even bedanken voor bovenstaande ingezonden brief. Ik maak me al enige tijd druk om de stoet van forensen die in Nieuw Sloten iedere morgen de wijk inrijden en op de meest onmogelijke manier de auto parkeren. Wij kunnen amper lopend onze tuin uit, laat staan met de fiets of de brommer. Auto’s, bedrijfsbusjes en vakantiegangers die drie weken hun auto voor de uitgang van mijn tuin parkeren. (laten zich ophalen door een taxi) Ik hoopte op een oplossing van betaald parkeren. Helaas ben ik dan toch kennelijk op tijd wakker geschud. Ondanks het stukje in de ‘Westerpost over parkeerbeleid uw mening telt ” Ik zal nu een oud autootje aanschaffen en voor mijn deur/tuin parkeren zodat ik normaal thuis kan komen. Ik begrijp dat dit het beleid is wat de heer Mauer stimuleert. Nelleke dank je wel!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *