Fris begin 2020

Sinds 2008 begint het leven in Amsterdam na de jaarwisseling met de traditionele duik in de Sloterplas. Zo ook weer dit jaar. Bij een temperatuur van 1,6 graden boven nul, dikke mist en een venijnige oostenwind verzamelden zich op Nieuwjaarsdag rond het middaguur ongeveer 423 bibberende duikers op het fraai geharkte Sloterstrand.

 

Daar vond eerst een warming-up plaats onder de muzikale klanken van vaste verrassingszangeres (‘Komt ze wel, komt ze niet?’) Debbie de Witte. Naast Deb was er dit jaar nog een muzikant. Niemand minder dan zingende ijscoman Roberto had wereldwijde aanbiedingen afgeslagen om op ons strand zijn speciaal geschreven Sloterduik Serenade ten gehore te kunnen brengen. En alsof dat nog niet genoeg was, klonk daarna ook nog de Amsterdamse meezinger Three little birds van Bob Marley. Die moest zelf om begrijpelijke redenen verstek laten gaan, maar iemand had zijn cd-tje gestuurd. Prima.

Toen iedereen warm was telde badmeester Marco zo goed als foutloos af van tien tot nul, waarna iedereen het water in rende. Gekkenhuis.

Om en nabij 798 toeschouwers sloegen het gade en zij dachten: mij niet gezien. Na afloop waren er in clubhuis Hotel Buiten koekies en zopies en was iedereen blij. Meest gehoorde reactie: koud! Lekker origineel.

Ook leuk, er was geen enkele worstmuts te zien en al het soep- en chocoservies was 100% composteerbaar. Door een misverstand in de communicatie dacht echter een enkeling dat dit servies eetbaar was. Dat viel dus tegen, logisch.

Rest ons de Appie op Plein ’40-’45, het Fonds voor Nieuw-West, alle vrijwilligers en toeschouwers te bedanken. Maar vooral natuurlijk alle duikers. Zonder jullie bestaat het kortste, koudste en knustste evenement van Amsterdam niet en zouden we zelf tot augustus snert moeten eten.

Bedankt en tot volgend jaar.