Een heel bijzonder evenement in SugarCity

“Dit hadden we al jaren eerder gewild”, was de veelgehoorde reactie van oud-medewerkers. Sommigen hadden elkaar na de sluiting niet meer gezien. Gewoon omdat sommigen gingen werken bij suikerfabrieken in bijv. Breda of Groningen en ook daar in de buurt gingen wonen. Dan verwatert het contact toch sneller dan men eigenlijk zou willen. Het leven gaat zijn gewone gangetje weer. Nu – 25 jaar na sluiting van de suikerfabriek “Holland” te Halfweg – zien en spreken ze elkaar weer. Het was voor Denise Schimmel en Lydia Lucke – de organisatoren van deze bijeenkomst, die nu al bekend staat als “reünie” – geweldig om te zien hoe men elkaar weer snel vond. Het leek alsof de tijd had stilgestaan, alsof het pas gisteren was dat ze elkaar nog op het werk zagen. De verhalen waren talrijk. Wat heeft men in deze fabriek mooie tijden gehad. Het voelde als een familiebedrijf. Zeker toen de heer Heere hier directeur was, voelde het zo. Hij was heel sociaal, vroeg de medewerkers eerst hoe het ging en of er zieken waren. Pas daarna werd het zakelijk, want er was uiteindelijk wel een bedrijf te runnen.

Foto Peter Vreeswijk

De ontvangst was in het pakhuis – de vroegere smederij, daarna de fietsenstalling – en het was vanaf het eerste moment een gezellige drukte. Het kostte wat moeite om iedereen binnen te krijgen, want men had elkaar buiten al gevonden. Op de achtergrond draaide het filmpje uit 1922 van de bietencampagne. Denise Schimmel nam het woord en heette iedereen welkom. Ook bij de medewerkers van SugarCity was het besef dat dit een bijzonder moment was. Men voelde de liefde voor ‘de fabriek’ en Denise wilde dan ook graag laten zien hoe ook SugarCity die liefde deelt op een heel eigen wijze. Met een korte promotiefilm van SugarCity liet zij zien wat er tegenwoordig in de suikerfabriek aan (inter)nationale evenementen plaatsvindt. Er was bewondering alom. De rondleiding die volgde, maakte het overduidelijk aan de oud-medewerkers dat ‘hun’ fabriek de juiste nieuwe eigenaar had gekregen. Wat was het mooi te zien dat er zoveel rekening werd gehouden met de historie van dit gebouw. En wat is het fijn dat dit gebouw wèl is blijven staan, waar andere suikerfabrieken zijn gesloopt. Het viel niet mee om de rondleiding vlot te laten verlopen, zoals het met andere belangstellenden gaat. Hier speelde emoties van humorvolle, trieste, spannende en drukke tijden een grote rol. Dat het dus langer duurde dan eigenlijk was gepland, was duidelijk. Maar het gevoel dat dit gewoon zijn tijd nodig had, overheerste bij de organisatoren. Dit lijkt zeker niet de laatste bijeenkomst. Velen hebben elkaar weer gevonden. En wie weet wat er in de toekomst nog gaat gebeuren. Wellicht met nog andere oud-medewerkers die nu bij de organisatoren nog niet bekend waren.

Sommige medewerkers hebben al veel materiaal meegenomen en het aan SugarCity geschonken. Anderen hebben al toegezegd iets te schenken, maar wilden eerst eens kijken of het wel goed terecht zou komen. Daar zijn ze nu van overtuigd! Mede omdat managing director Denise Schimmel heeft verteld dat zij een ruimte gaat inrichten als een soort van museum, waar alle materialen een mooie plek krijgen. Dan zijn de materialen weer “thuis”, net zoals deze oud-medewerkers dat weer even waren.

Lydia Lucke coördineert de schenkingen voor SugarCity, dus wilt u ook dat uw zeer gekoesterde suikerfabriek materialen weer “thuis” komen, stuur dan even een email naar haar: luckelyd@gmail.com. SugarCity vindt het belangrijk om de organisaties die evenementen willen plannen in SugarCity te kunnen tonen hoe het vroeger was in deze Suikerfabriek “Holland”.