“Ik ben pas tevreden als mensen me niet meer vragen waarom ik hier wil wonen”

Vrouw in de stadsdeelpolitiek: Jitske Brommet (PvdA)

Nieuw-West – Al jong was ze politiek betrokken, geïnteresseerd, geëngageerd. Na alle studies was het tijd om lid te worden van een partij en actief te worden in de buurt, toen Slotervaart. Aan het woord Jitske Brommet, voormalig paardenmeisje, burgemeestersdochter (maar niet arrogant) en thans vice-fractievoorzitter van de PvdA in Nieuw-West.

 

Shirley Brandeis

 

En toen was je derde op de lijst.

“Ik was in 2009 net in Slotervaart komen wonen, had na mijn rechtenstudie mijn bachelor politicologie behaald en wilde actief lid worden. Dat ik na het gesprek met de commissie zo hoog op de kandidatenlijst zou komen te staan, had ik niet verwacht. Maar kennelijk speelt je woonduur niet heel erg mee. Ze wilden ook nieuwe mensen vanwege de stadsdeelfusie. Nieuw bloed dat niet in Slotervaart, Osdorp en Geuzenveld-Slotermeer denkt. En door mijn achtergrond en mijn werk als jurist lagen mijn interesses in openbare ruimte, milieu en groen. Niet de meest populaire portefeuilles.”

Je achtergrond?

“Ik was al jong geinteresseerd in politiek. Ik las op mijn twaalfde de krant, voerde als puber actie tegen de kernproeven op Mururoa, zat in het VN-debatclubje op school en kreeg van huis uit ook veel mee. Mijn vader was wethouder en later burgemeester, van Egmond.”

 

Leuk, een burgemeestersdochter!

“Helemaal niet. Ik vond het verschrikkelijk. Egmond is een dorp en mensen zijn bevooroordeeld. Denken dat je rijk bent en arrogant. Ik heb me regelmatig moeten verdedigen tijdens het bollen pellen.”

 

En toch de politiek in.

“Ik was een paardenmeisje, het was bijna diergeneeskunde geworden. Maar het werd rechten en later politicologie erbij. Allebei weloverwogen keuzes, ook het actief zijn in de studentenraad.”

 

Je bemoeit je graag met de dingen.

“Ja! Voor mezelf vind ik: als iets niet klopt, moet je er iets aan doen of niet zeuren. Ik ben nog redelijk laat lid geworden van de PvdA. Na mijn studie, in 2004.”

 

Logischerwijs de PvdA.

“Thuis stemden we wel altijd links, maar we zweefden tussen GroenLinks, D66 en de PvdA. Mijn vader heeft als burgemeester onder Wouter Bos gedesillusioneerd zijn lidmaatschap van de PvdA opgezegd. Toen ik rond ging kijken wat me het meeste aansprak, ook qua mensen, werd het toch de PvdA. In potentie is het de grootste linkse partij, het is een hele brede partij, niet van de one issue. GroenLinks vind ik sympathiek, maar het milieubelang geeft vaak de doorslag boven alles. Ik ben heel milieubewust, maar er is meer.”

 

In de raad is milieu een belangrijk punt voor jou.

“Zeker! Tijdens de zwerfvuilcampagne heb ik meegeprikt met bewoners en onlangs is een motie van mij aangenomen over een watertappunt in het Rembrandtpark. Drinkwater is veel milieuvriendelijker dan flesjes water. Door de bezuinigingen is er helaas minder geld voor openbare ruimte en groen, maar ik denk dat we door betrokken bewoners het hier aangenaam kunnen houden.”

 

Want jij vindt het hier aangenaam.

“Ik heb drie jaar geleden bewust gekozen voor een koophuis in Slotervaart. Hier wonen veel vrienden van me, Amsterdam is een fijne stad – zeker het westelijk deel – en het lag goed ten opzichte van mijn werk. Van die A10 als psychologische grens had ik geen last. Dat vind ik, sorry hoor, echt een Amsterdams ding. Het is gewoon een snelweg! Dat mensen per se binnen de ring willen wonen… Dit is toch allemaal Amsterdam. In een kwartier fietsen ben ik op het Leidseplein, wij zitten hier nu lekker bij Coffeemania te eten, vlakbij is de Sloterplas en er is een heerlijke markt op het Sierplein. Maar ja, indertijd vroegen vrienden zich af waarom ik hier wilde wonen. Die reacties motiveren mij om aan te tonen dat het hier wél prettig wonen is. Ik ben pas tevreden als mensen om me heen me dat niet meer vragen. En ja, dat zal ooit gebeuren. Als het hier maar geen yuppenbuurt wordt.”

Over gemengd gesproken, de raad is niet heel erg gemengd. Weinig vrouwen.

“De raad zou een afspiegeling van de bevolking moeten zijn. Nu is het veelal blanke mannen van boven de veertig. We missen vrouwen, mensen uit andere culturen, jongeren. Het zou de kwaliteit van de besluitvorming alleen maar ten goede komen, omdat dan vanuit veel meer invalshoeken naar een probleem wordt gekeken. Maar last van de huidige samenstelling heb ik niet. Ik ben vanuit mijn werk bij Rijkswaterstaat gewend in een door mannen gedomineerde omgeving te werken en voor mij is het vrouw zijn gewoon geen issue. De sfeer is goed, ik heb niet het gevoel dat ik anders word behandeld. Van mijn vrouwelijke collega’s in de raad hoor ik vaak hoe lastig het kan zijn om de rol van moeder of partner met het raadswerk te combineren. Ik heb geen partner en geen kinderen, dus als het laat wordt, moet ik alleen wat regelen met mijn werk de volgende ochtend.”

 

Michel Tromp van de VVD reageerde geïrriteerd op het interview met raadslid  Ellen van Slagmaat.

“Ellen had het erover dat er mannen zijn die geen rekening houden met de lengte van een raadsvergadering. Michel vindt het kennelijk geen probleem als het diep in de nacht wordt. Maar als anderen dat wel vinden, kun je daar wel rekening mee houden.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *